Bu yazıda, Danıştay 12 Dairesinin 2024/10 esas ve 2025/5420 karar sayılı, 3 Aralık 2025 tarihli kararı temel alınarak; uzman çavuş güvenlik soruşturması kavramı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kurumunun idari işleme etkisi, FETÖ/PDY iltisak ve irtibatının hangi kriterlerle değerlendirildiği ve fesih işlemine karşı açılacak davanın usul ve esasları ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır. Yazının kapsamında ayrıca, hazırlandığı tarih itibarıyla yürürlüğe girmesine kısa bir süre kalan ve HAGB kurumunu tamamen ortadan kaldıracak olan Anayasa Mahkemesi kararına da yer verilmektedir.

Belirtmek gerekir ki incelenen kararın somut olayında davacı, İzmir ili Narlıdere İstihkam Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığında uzman erbaş adayı olarak eğitim görmektedir. Türk hukukunda “uzman çavuş” ve “uzman onbaşı” unvanları, 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu kapsamında “uzman erbaş” üst kavramı altında düzenlenmiş olup aşağıda yapılan açıklamalar, sözleşmeli statüde görev yapan uzman çavuş, uzman onbaşı ve uzman erbaş adaylarının tamamı bakımından geçerlidir.

Uzman Erbaş ve Uzman Çavuş Kavramı: 3269 Sayılı Kanun Çerçevesi

3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca bu Kanunun amacı, Türk Silahlı Kuvvetlerinin erbaş kadrolarında devamlılık arz eden teknik ve kritik görevlerde istihdam edilecek uzman onbaşı ve uzman çavuşların temini ile bunların hizmet şartlarını, görev ve haklarını, yükümlülüklerini düzenlemektir. Uzman erbaşlar, Türk Silahlı Kuvvetleri veya İçişleri Bakanlığına bağlı birimlerle iki yıldan az beş yıldan fazla olmamak üzere sözleşme imzalayarak göreve başlamakta; sağlık niteliklerini taşıyanların müteakip sözleşmeleri belirli sınırlar dahilinde uzatılabilmektedir.

Uygulamada sıklıkla karıştırılan bir husus, “uzman erbaş adayı” ile göreve fiilen başlamış “uzman çavuş” veya “uzman onbaşı” arasındaki farktır. Eğitim sürecinde bulunan aday personel bakımından da güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılması zorunlu olup, olumsuz sonuçlanan soruşturma üzerine sözleşme feshedilebilmektedir. Bu bakımdan aday statüsünde bulunmak, hukuki korumadan yoksun kalmak anlamına gelmemekte; fesih işlemine karşı idari yargı yolu, göreve başlamış personelle aynı usul çerçevesinde açık bulunmaktadır.

Sözleşmenin feshi sebepleri, 3269 sayılı Kanunun 12. maddesinde sınırlı sayıda düzenlenmiştir. Bu maddede sayılmayan bir gerekçeyle tesis edilen fesih işlemi, kanuni dayanaktan yoksun kalacağından, idari yargı denetiminde iptal edilme riski taşımaktadır.

Sözleşmenin yenilenmesi bakımından da benzer bir usul geçerlidir. Sağlık niteliklerini taşıyan ve görevinde başarılı bulunan uzman erbaşların müteakip sözleşmeleri yenilenebilmekte; ancak yenileme döneminde de güvenlik soruşturmasının olumlu olması aranmaktadır. Dolayısıyla güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlanması, yalnızca ilk sözleşme döneminde değil, hizmetin her aşamasında sözleşmenin feshi veya yenilenmemesi sonucunu doğurabilmektedir. Bu nedenle güvenlik soruşturmasına dayalı işlemlerin hukuka uygunluğunun denetlenmesi, meslek hayatının yalnızca başlangıcında değil, devamı boyunca da önem taşımaktadır.

Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Nedir?

17 Nisan 2021 tarihinde yürürlüğe giren 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu, bu alandaki temel düzenlemedir. Kanunun 3. maddesi uyarınca arşiv araştırması, statüsüne bakılmaksızın ilk defa veya yeniden kamu görevine atanacak herkes hakkında yapılırken; Milli Savunma Bakanlığı, Genelkurmay Başkanlığı, jandarma, emniyet, sahil güvenlik ve istihbarat teşkilatlarında istihdam edilecek personel hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması birlikte yürütülmektedir. Uzman erbaş adayları bu ikinci kapsamda değerlendirilmektedir.

Kanunun 4. maddesine göre arşiv araştırması; kişinin adli sicil kaydının, kolluk kuvvetlerince aranıp aranmadığının, hakkında tahdit bulunup bulunmadığının ve kesinleşmiş mahkeme kararları ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 171. maddesinin beşinci fıkrası ve 231. maddesinin onüçüncü fıkrası kapsamında alınan kararların mevcut kayıtlardan tespit edilmesinden ibarettir. Kanunun 5. maddesi ise güvenlik soruşturmasını, arşiv araştırmasındaki hususlara ilave olarak kişinin görevin gerektirdiği niteliklerle ilgili kolluk ve istihbarat verilerinin, yabancı devlet kurumları ve yabancılarla ilişiğinin, terör örgütleri veya suç işlemek amacıyla kurulan örgütlerle eylem birliği, irtibat ve iltisak içinde olup olmadığının yerinden araştırılması olarak tanımlamıştır.

Elde edilen bilgiler, Kanunun 6. maddesi uyarınca Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü ve mahalli mülki idare amirlikleri tarafından toplanmakta; 7. maddede düzenlenen Değerlendirme Komisyonu tarafından nesnel ve gerekçeli biçimde değerlendirilerek atamaya yetkili amire sunulmaktadır. Bu değerlendirmenin sübjektif kanaatlere değil, somut ve denetime elverişli verilere dayanması, idari işlemin hukuka uygunluğunun ön koşuludur.

Kanunun 8. ve 9. maddelerinde, güvenlik soruşturması kapsamında elde edilen kişisel verilerin korunmasına ilişkin ilkeler düzenlenmiş; bu verilerin doğru, güncel, amaçla bağlantılı ve ölçülü kullanılması esası benimsenmiştir. Kanunun 10. maddesi uyarınca, işleme karşı dava açılmış olması hâlinde, ilgili veriler karar kesinleşmeden silinemez veya yok edilemez; bu düzenleme, dava sürecinde soruşturma dosyasının mahkemece incelenebilmesini teminat altına almaktadır. Uygulamada davacı vekilinin, mahkemeden bu bilgi ve belgelerin ara kararla idareden istenmesini talep etmesi, davanın esasının aydınlatılması bakımından önem taşımaktadır.

FETÖ/PDY İltisak ve İrtibatı Nasıl Değerlendirilir?

7315 sayılı Kanunun 5. maddesinin (c) bendinde açıkça belirtildiği üzere, güvenlik soruşturmasının konusu, kişinin terör örgütleriyle “eylem birliği, irtibat ve iltisak” içinde olup olmadığının tespitidir. Bu üç kavram, uygulamada FETÖ/PDY yapılanmasıyla bağlantı iddialarının değerlendirilmesinde merkezi bir öneme sahiptir. Ancak yerleşik yargı içtihadında, salt istihbari nitelikte, somut bir olguya dayanmayan bilgi notlarının tek başına fesih işlemine dayanak oluşturamayacağı kabul edilmektedir.

İncelenen Danıştay kararına konu olayda da davacının FETÖ/PDY’ye müzahir olduğu iddia edilen bir şirkette sigorta kaydının bulunması, idarece olumsuz değerlendirme unsuru olarak kullanılmıştır. Bununla birlikte İlk Derece Mahkemesi, UYAP üzerinden yapılan sorgulama ve idareden istenen bilgi ve belgeler neticesinde davacı hakkında FETÖ/PDY’ye ilişkin herhangi bir soruşturma veya kovuşturmanın bulunmadığını tespit etmiş; sırf sigorta kaydının tek başına bir anlam ifade etmeyeceği sonucuna varmıştır. Bu değerlendirme, Bölge İdare Mahkemesi ve Danıştay tarafından da onanmıştır.

Bu husus, güvenlik soruşturması sonucunda dayanak gösterilen her bilginin ayrı ayrı somutlaştırılması ve kişinin fiiline isnat edilebilmesi gerektiğini göstermektedir. Bir kurumda çalışmış olmak, o kurumla akrabalık ilişkisi bulunmak veya belirli bir sendika ya da dernek üyeliği gibi hususlar, başkaca somut bir bulgu ile desteklenmediği sürece, tek başına iltisak veya irtibatın varlığına karine teşkil etmemektedir.

İdarenin İspat Yükü ve Somut Delil Zorunluluğu

İdare hukukunda geçerli olan genel ilke uyarınca, bir idari işlemin hukuka uygunluğunu ispat külfeti işlemi tesis eden idareye aittir. Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucu tesis edilen fesih işlemlerinde de bu ilke geçerlidir; idare, olumsuz değerlendirmenin dayanağı olan somut bilgi ve belgeleri, mahkemenin ara kararı üzerine dosyaya sunmak zorundadır. Yalnızca “istihbari bilgi notu” veya “değerlendirme komisyonu kararı” ifadesiyle yetinilmesi, mahkemenin denetim yapabilmesi bakımından yeterli görülmemektedir.

İncelenen kararda da mahkeme, davacı hakkındaki iddiaları tek tek irdelemiş; UYAP sorgulaması ve idareden istenen bilgi ve belgeler üzerinden davacının FETÖ/PDY ile ilişkilendirilebilecek herhangi bir soruşturma veya kovuşturmasının bulunmadığını somut olarak tespit etmiştir. Bu yöntem, güvenlik soruşturmasına dayalı davalarda izlenmesi gereken ispat standardını göstermesi bakımından yol göstericidir. Davacı vekilinin, dava dilekçesinde idarenin dayandığı her bir isnadı ayrı ayrı ele alarak bunların somut bir suç veya soruşturmaya dayanıp dayanmadığının araştırılmasını talep etmesi, davanın seyri bakımından belirleyici olabilmektedir.

Bu noktada masumiyet karinesinin de gözden kaçırılmaması gerekir. Anayasa’nın 38. maddesinde güvence altına alınan bu ilke uyarınca, hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunmayan kişi, suçsuzluk karinesinden yararlanmaya devam eder. Bu bakımdan, sonuçlanmamış bir soruşturma veya kovuşturmanın, henüz kesinleşmiş bir hükme dönüşmeden idari işleme doğrudan dayanak yapılması, ilgili kişinin hukuki güvenlik ve masumiyet karinesinden yararlanma hakkını zedeleyebilecek niteliktedir.

Uzman Çavuş HAGB Kararı Sözleşme Feshine Gerekçe Olabilir mi?

Uzman çavuş HAGB kararı bulunması hâlinde sözleşmenin feshedilip feshedilemeyeceği sorusu, uygulamada en sık karşılaşılan ihtilaf konularından biridir. Bu sorunun yanıtı, HAGB kararına konu suçun niteliğine göre değişmektedir. 3269 sayılı Kanunun 12. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi, verilen cezanın ertelenmesi, seçenek yaptırımlara çevrilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi veya affa uğraması hâllerinde dahi, bentte tek tek sayılan katalog suçlardan mahkûm olan uzman erbaşın Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişiğinin kesileceğini öngörmektedir.

Bir başka deyişle, HAGB kararı kendiliğinden fesih sebebi değildir; fesih sebebi, HAGB kararına konu edilen fiilin kanunda sayılan katalog suçlardan biri olmasıdır. İncelenen kararda davacı hakkında “basit yaralama” suçundan HAGB kararı verilmiş olup İlk Derece Mahkemesi, bu suçun 3269 sayılı Kanunun 12. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde sayılan katalog suçlar arasında yer almadığını tespit etmiştir. Bu tespit, davanın kabulüne ve işlemin iptaline gerekçe oluşturmuştur.

Ayrıca belirtmek gerekir ki hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayan bir kurumdur. Bu nedenle katalog suç kapsamına girmeyen bir fiil için verilen HAGB kararının, idare tarafından sanki kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmüymüş gibi değerlendirilerek fesih işlemine dayanak yapılması, hukuka aykırılık teşkil etmektedir.

3269 Sayılı Kanunun 12. Maddesindeki Katalog Suçlar

3269 sayılı Kanunun 12. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde, ceza ertelense, seçenek yaptırıma çevrilse, HAGB kararı verilse veya affa uğrasa dahi Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişiğin kesilmesini gerektiren suçlar tek tek sayılmıştır. Bu suçlar arasında Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlar, zimmet, irtikâp, iftira, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma ve yalan yere tanıklık gibi güven ilişkisini zedeleyen fiiller yer almaktadır. Aşağıdaki tabloda, uygulamada sıkça karıştırılan hususlar özetlenmiştir.

Bu tablodan da anlaşılacağı üzere, idarenin güvenlik soruşturmasını olumsuz sonuçlandırırken dayandığı her bir unsurun ayrı ayrı hukuki nitelendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Aksi hâlde, katalog dışı bir suç veya soyut bir isnat üzerine kurulu fesih işlemi, idari yargı denetiminde hukuki dayanaktan yoksun kalacaktır.

CMK 231. Maddede HAGB ve Anayasa Mahkemesinin İptal Kararının Etkisi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 5 ilâ 14. fıkralarında düzenlenmektedir. Bu düzenleme, kanun koyucu tarafından geçmişte birden fazla kez yeniden ele alınmış; Anayasa Mahkemesi de kurumu farklı gerekçelerle Anayasa’ya aykırı bularak iptal etmiştir. Son değişiklik, 7499 sayılı Kanun ile 2024 yılı Mart ayında yapılmış olup HAGB kararına karşı istinaf yolu getirilmiştir.

Bu makalenin hazırlandığı tarih itibarıyla dikkate alınması gereken en önemli gelişme, Anayasa Mahkemesinin 10 Temmuz 2025 tarihli, 2024/98 esas ve 2025/149 karar sayılı kararıdır. Anılan karar 31 Aralık 2025 tarihli ve 33124 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış olup Anayasa Mahkemesi, kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri işkence, eziyet ve kötü muamele niteliğindeki fiiller bakımından HAGB kurumunun uygulanmasını engelleyen bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle, CMK’nın 231. maddesinin 5 ilâ 14. fıkralarının tamamının Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir. İptal kararı, Resmî Gazete’de yayımlanmasından dokuz ay sonra, yani 30 Eylül 2026 tarihinde yürürlüğe girecektir.

Bu gelişme, hâlen devam eden veya ileride açılacak uzman erbaş sözleşme feshi davalarında HAGB kararının hukuki niteliğine ilişkin tartışmayı doğrudan etkileyecektir. Zira HAGB kararının “sanık hakkında hukuki sonuç doğurmaması” ilkesi, idari işlemlerde bu kararın mahkûmiyet hükmü gibi değerlendirilemeyeceği yönündeki içtihadın temel dayanağını oluşturmaktaydı. Kurumun tamamen kaldırılması, ilerideki süreçte katalog suç dışı fiiller için verilecek yargılama sonuçlarının idari işlemlere yansıması bakımından farklı bir hukuki zemin doğuracaktır.

Sözleşme Feshine Karşı İptal Davası Süreci

Sözleşmesi güvenlik soruşturması olumsuz sonuçlandığından bahisle feshedilen uzman erbaş, feshe ilişkin idari işleme karşı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca iptal davası açma hakkına sahiptir. Aynı Kanunun 7. maddesi gereğince dava açma süresi, işlemin ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren altmış gündür. Bu süre hak düşürücü nitelikte olduğundan, sürenin kaçırılması hâlinde işlemin hukuka aykırılığı ne denli açık olursa olsun dava esastan incelenemeyecektir.

Dava dilekçesinde ayrıca 2577 sayılı Kanunun 27. maddesi uyarınca yürütmenin durdurulması talep edilmesi, telafisi güç veya imkânsız zararların önlenmesi bakımından önem taşımaktadır. Uygulamada, fesih işleminin uygulanmaya devam etmesi hâlinde kişinin göreve dönüş imkânı fiilen ortadan kalkabildiğinden, yürütmenin durdurulması talebinin gerekçeli ve somut delillerle desteklenmesi tavsiye edilmektedir.

Görevli mahkeme, işlemi tesis eden idarenin bulunduğu yer İdare Mahkemesidir. Davanın açılmasından sonra idarenin savunması, ara kararlarla istenen bilgi ve belgeler ile varsa tanık beyanları değerlendirilerek karar verilmekte; ilk derece kararına karşı Bölge İdare Mahkemesi nezdinde istinaf, istinaf kararına karşı ise belirli koşullarla Danıştay nezdinde temyiz yoluna başvurulabilmektedir.

Dava dilekçesinin hazırlanmasında, fesih işleminin tebliğ tarihi, işlemin dayanağı olarak gösterilen gerekçeler ve varsa güvenlik soruşturmasına ilişkin idareye yapılan itirazlar açıkça ortaya konulmalıdır. Dilekçede, davacının ceza yargılamasına konu fiilinin niteliği, bu fiil hakkında verilmiş HAGB kararının içeriği ve 3269 sayılı Kanunun 12. maddesinin dördüncü fıkrasındaki katalog suçlarla karşılaştırması ayrıntılı biçimde yapılmalı; FETÖ/PDY ile ilişkilendirme iddiası varsa, bu iddianın dayandığı somut bilgi ve belgelerin idareden istenmesi ayrıca talep edilmelidir. Delil listesinde, adli sicil kaydı, ilgili ceza mahkemesi kararı, disiplin sicili ve varsa kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların yer alması, mahkemenin dosya üzerinde sağlıklı bir değerlendirme yapabilmesini kolaylaştırmaktadır.

Tam Yargı Talebi: Özlük Hakları ve Yasal Faiz

İptal davasıyla birlikte, işlem nedeniyle yoksun kalınan özlük haklarının ödenmesine yönelik tam yargı talebinin de aynı dilekçede ileri sürülmesi mümkündür ve uygulamada bu yöntem tercih edilmektedir. İncelenen kararda İlk Derece Mahkemesi, işlemin iptaline karar vermekle birlikte, yoksun kalınan özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine de hükmetmiştir.

Kararın teknik açıdan en dikkat çekici yönü, yasal faizin başlangıç tarihine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge İdare Mahkemesi, faizin işlemle ilişiğin kesildiği tarihten itibaren işletilmesine karar vermiş; ancak Danıştay Onikinci Dairesi, yerleşik içtihadına atıfla, yoksun kalınan özlük haklarına uygulanacak yasal faizin, ilişiğin kesildiği tarihten değil, davanın açıldığı tarihten itibaren hesaplanması gerektiğini belirtmiştir. Daire, bu yanlışlığı 2577 sayılı Kanunun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında yeniden yargılamayı gerektirmeyen bir eksiklik olarak değerlendirmiş ve kararı bu yönüyle düzelterek onamıştır.

Bu ayrım, tam yargı taleplerinin hazırlanmasında gözden kaçırılmaması gereken bir husustur. Zira faizin başlangıç tarihinin yanlış belirlenmesi, davanın esasında haklı çıkılsa dahi, hükmün kısmen bozulmasına veya düzeltilerek onanmasına yol açabilmektedir.

Danıştay Kararının Somut Olay Üzerinden Değerlendirilmesi

İncelenen Danıştay Onikinci Dairesinin 2024/10 esas ve 2025/5420 karar sayılı kararına konu olayda, İzmir ili Narlıdere İstihkam Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığında uzman erbaş adayı olarak eğitim gören davacı hakkında yapılan arşiv araştırması ve güvenlik soruşturması olumsuz sonuçlandığı gerekçesiyle sözleşmesi feshedilmiştir. Davacı, işlemin iptali ile yoksun kaldığı özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi, davacı hakkında “basit yaralama” suçundan verilen HAGB kararının 3269 sayılı Kanunun 12. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde sayılan katalog suçlar arasında yer almadığını, davacının çeşitli suçlardan yürütülen soruşturmalar sonucunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararları bulunduğunu, FETÖ/PDY’ye müzahir bir şirkette sigorta kaydının bulunmasının tek başına anlam ifade etmeyeceğini ve davacı hakkında bu örgütle ilgili herhangi bir soruşturma veya kovuşturma bulunmadığını tespit ederek işlemin iptaline karar vermiştir.

Davalı idarenin istinaf başvurusu, Bölge İdare Mahkemesi tarafından reddedilmiş; davalı idarenin yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına ilişkin hükmün 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesindeki harç muafiyetine aykırı olduğu yönündeki iddiası da, anılan muafiyetin idarenin taraf olduğu davalarda yapılan iş ve işlemlere ilişkin olduğu, yargılama giderlerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesi uyarınca aleyhine hüküm kurulan taraftan alınacağı gerekçesiyle kabul görmemiştir. Davalı idarenin temyiz istemi üzerine dosyayı inceleyen Danıştay Onikinci Dairesi, yukarıda açıklanan faiz başlangıç tarihine ilişkin düzeltme dışında, kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulmuş ve düzeltilerek onamıştır.

Temyiz Süreci ve Kararın Düzeltilerek Onanması

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarına karşı temyiz yolu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46. maddesinde düzenlenmiş olup temyiz incelemesi sonucunda kararın bozulabilmesi, aynı Kanunun 49. maddesinde sayılan sebeplerden birinin varlığına bağlıdır. Bu sebepler arasında; görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi ve usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması yer almaktadır.

İncelenen kararda Danıştay, temyize konu kararın esasını hukuka uygun bulmakla birlikte, yasal faizin başlangıç tarihine ilişkin hükmü, 49. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında yeniden yargılama gerektirmeyen bir eksiklik olarak nitelendirmiş ve kararı bu kısmıyla düzelterek onamıştır. Bu düzeltme yetkisi, temyiz mercisine, davayı yeniden Bölge İdare Mahkemesine göndermeden, teknik nitelikteki hataları doğrudan gidererek kesin hükme bağlama imkânı tanımaktadır. Kararın kesinleşmesiyle birlikte, 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca dosya, gereğinin yerine getirilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmektedir.

Sıkça Sorulan Sorular

Sonuç

Uzman çavuş HAGB kararı veya FETÖ/PDY iltisakı iddiası nedeniyle feshedilen sözleşmelerin, her olayda ayrı ayrı ve titizlikle incelenmesi gerekmektedir. İncelenen Danıştay kararı, güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlandırılmasının kendiliğinden yeterli olmadığını, dayanılan her bir unsurun somut ve denetime elverişli olması gerektiğini bir kez daha ortaya koymuştur. Uygulamada en sık yapılan hata, altmış günlük dava açma süresinin kaçırılması ile tam yargı taleplerinde yasal faizin başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesidir. Bu nedenle, fesih işlemine karşı hak arama sürecinin, süresi içinde ve teknik ayrıntılar gözetilerek yürütülmesi, hak kaybının önlenmesi bakımından belirleyici önem taşımaktadır.

Kaynak mevzuat: 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu için mevzuat.gov.tr · Anayasa Mahkemesi kararının tam metni için resmigazete.gov.tr